Wednesday, September 17, 2014

||పగలూ.. రాత్రి .. ఓ పయనం..||








 
 

తూరుపు కొండల మాటునుండి
వేకువ వెలుపలకి రాగానే
రాతిరి ఎల్లిపోయిందహోనని
పక్షులు కిలకిలారావాల దండోరా వేస్తాయి..

అందాకా గడ్డిపువ్వును కౌగిలించుకుని పడుకున్న
మంచు ముత్యమొకటి
ఉషోదయం తలుపు తెరుచుకొస్తున్న
సంధ్యా కిరణాల అలికిడికి
నెమ్మదిగా భూమిలోకి జారుకుంటుంది..

పగలంతా నేలపై
వెలుగు వస్త్రాలను ఆరేసిన ఆకాశం
సాయత్రం అయ్యేసరికి
ఆదరాబాదరాగా వాటిని మడతేసి
పడమర అలమరాలో సర్దేసి
చీకటి దుప్పటి తీసి పక్కేసుకుంటుంది..

చంద్రుడు వెన్నెల వెలుగు లీనుతూ
ఊరూరా తిరుగుతుంటే
తారలన్నీ కోరికల్ని గుసగుసలాడతాయ్
అందాల చంద్రుడ్ని
ఊహల్లో నింపుకుని తెల్లవార్లూ మైమ(మె)రుస్తుంటాయ్..

నిద్రపట్టని ప్రేమికుడొకడు
చుక్కల చక్కదనాన్ని చెంతనుండి చూసొద్దామని
నింగికి నిచ్చనేసి చేరుకునేలోపే
తపుక్కున తలుపేసుకుని ..తెల్లారింది పొమ్మంటాయ్ !!

)-బాణం-> 17SEP14

Wednesday, July 9, 2014

|| పయనం ....నాలోకి ||
















నాలుగు ఒంటరి క్షణాలు 
వద్దకొచ్చి నిలబడితే చాలు 
అసంకల్పితంగానే 
నాలోకి నేను జొరబడిపోతాను 
గతం కాలిబాటలో
జ్ఞాపకాలను పరుచుకుంటూ 
పరిచయమున్న పరిసరాలలో 
అనుభూతులను వెతుక్కుంటూ 
ఒంటరిగా సాగిపోతుంటాను
అక్కడే తచ్చాడుతుంటాయేమో
కొన్ని సందర్భాలు 
ఆత్రంగా ఎగబడుతూ చుట్టుముడతాయి 
ముఖంలో ముఖంపెట్టి మరీ పలకరిస్తాయి 
కొన్నేమో తమకి ఇవేమీ పట్టనట్టు 
ముఖం తిప్పుకుని మరీ దూరంగా జరిగిపోతాయి
జీవితంలో గెలిచిన క్షణాలు కృతజ్ఞత చూపుతుంటే 
ఓడిన క్షణాలు గుర్రుగా గుడ్లురుముతాయ్
దాంపత్యం , యవ్వనం , బాల్యం 
ఒకదానితర్వాతొకటి దాటుకుంటూ పోతుంటానా 
ఆయాదశల్లోని కొన్ని సంఘటనలు 
స్మృతుల చిత్రపటాల్ని తీసుకొచ్చి 
బహుమతులుగా ఇచ్చిపోతుంటాయి 
ఇంతలో హఠాత్తుగా ..ముందంతా శూన్యం 
ఉన్నపళంగా నా పయనం ఆగిపోతుంది 
నాకిక ముందుకి ప్రవేశం లేదన్నట్టు 
అంతేగా మరి …..
మొదలూ చివరా దేవునివేగా !
మధ్యలోనేగా మన నాటకాలన్నీ ...!!

Thursday, June 26, 2014

||క్రొత్త రేపు ..||













వాస్తవం ఒప్పుకోవాలంటే …
పైకి కనిపించేంత అందం లేదేమో .. మన ముఖాల్లో !
అవమానపు ఆమ్లం చింది మాడిపోయినప్పుడో 
పౌరుషాల ఎండకాసి కంది పోయినప్పుడో 
కష్టాల అలలు తాకి కోసుకు పోయిన్నప్పుడో 
అంతర్ముఖం తన సౌందర్యాన్ని కోల్పోయేవుంటుంది !

నిజం చెప్పాలంటే ….
వినబడేంత తియ్యదనం లేదేమో … మన స్వరాల్లో?
ఉద్వేగం వరదల్లో తడిసి వణుకుతున్నప్పుడో
ఆవేశం లావాలు ప్రవహించి పూడుకుపోయినప్పుడో
అహం అడ్డుగోడలు కట్టుకుని ఆగిపోయినప్పుడో
లోపలి స్వరం తన కమ్మదన్నాని కోల్పోయేవుంటుంది !

యథార్ధం మాట్లాడాలంటే …
చెప్పుకునేంత గొప్పదనం లేదేమో .. ఎవరి గతాల్లో ?
కష్టసుఖాల బండి హటాత్తుగా తిరగబడ్డప్పుడో
ఎత్తు పల్లాల జీవితాన్ని ఎక్కిదిగలేక చతికిలపడ్డప్పుడో
కలసిరాని కాలాన్ని దారికి తేలేక కలవరపడ్డప్పుడో
స్వగతం తన ఘనతని కోల్పోయేవుంటుంది !

అయినా … మనం
నవ్వుల్ని పూయిస్తూనే ఉదయిస్తుంటాం
స్వచ్చతను కోల్పోకుండానే పరిమళిస్తుంటాం
విశ్వాసాన్ని పరుచుకుంటూనే అడుగేస్తుంటాం
నిన్న మనతో కలిసి రాకుంటే ఒంటరిమై ఓడిపోతామా?
కూడబెట్టిన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పోతపోసి
కొత్త రేపటిని తయారు చెయ్యకుంటామా ?!!

http://www.andhraprabha.com/literature/poem/a-poem-by-prasad-atluri/19102.html

Friday, May 23, 2014

||తరగని దూరం||

















పెద్దచెఱువు గట్టున చింతచెట్టుపై 
చిన్నప్పుడు కోతి కొమ్మచ్చి ఆడుతుంటే 
దొంగ పెట్టాల్సొస్తుందన్న అక్కసుతో 
చెయ్యితగిల్నా తగల్లేదన్న చిన్నఅబద్దం
ముప్పైఏళ్ళయినా దగ్గరకాలేని దూరాలకు 
మనిద్దరినీ విసరబోతోందని ఆక్షణం తెలిసుంటే 
ఒకరికోసం ఇంకొకరు మళ్ళీ దొంగమయ్యేవాళ్ళమేమో !!

అయినా ..ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించలేదు మనం 
ఒకరికొకరం దగ్గరవ్వాలని ఆ తరువాత ...
గోలీలాటలో నాకోసం నువ్వు ఓడిపోతూ 
గోడుంబిళ్ళ క్యాచ్ నీకోసం నేనొదిలేస్తూ 
పంటలేయడానికి చేతులు పట్టుకున్నప్పుడు 
అవకాశాన్ని వదలకుండా ఎంతసేపు వుండిపోలేదలా ...
కానీ ఎందుకనో.. ఓ సన్నని తెర మనల్నివేరుచేస్తుండేది !! 

బ్రుతుకు బాటలు మనల్ని చెరోవైపుకు చేర్చాక 
మాటలు రాని పెళ్లి సుభలేఖల్ని మాత్రం 
ఒకరికొకరం పోస్టుచేసుకుని మురిసిపోయామే ..
చొరవతీసుకుని ఎవ్వరమైనా ఒక్క ఫోన్ చేసుంటే 
దూరమైన పలకరింపు.. దగ్గరై ఆశ్వీరదించకుండేదా 
పారేసుకున్న మధుర క్షణాల్ని కానుకివ్వకుండా ఉండేదా ? 
మరెందుకో అలాజరగలేదు ... అప్పుడు కూడా!!!!

యంత్రాల మధ్య యాంత్రికమైపోయిన జీవితంలో 
తలపైకెత్తి చుక్కల్ని చూసే వీలుచిక్కినప్పుడల్లా 
నువ్వెక్కడో తలుక్కున మెరుస్తూనే ఉంటావ్ ... నేస్తం 
ఆరుబయట ఆటల్లో పిల్లలు గొడవపడుతుంటే 
దగ్గరకుపిలిచి సర్దిచెబుతున్నప్పుడల్లా ఎవరో కుర్రాడు 
బుంగమూతి పెట్టుకుని రుసరుసలాడుతూ వెళుతుంటే 
నిన్నునేనో నన్నునువ్వో వదిలేసి వెలుతున్నట్లేవుంటుంది దోస్త్ !! 

చిన్నతప్పుకు మనం అనుభవిస్తున్న ఇంత పెద్దశిక్ష
ఏ న్యాయస్థానమూ ఖరారు చేసింది కాదుగా...
మరెందుకింకా అహం జైళ్ళలోనే మగ్గిపోవటం!!! 
ప్రక్కవాడికి చెయ్యితగిలితేనే పదిసార్లు సారీ చెప్తామే 
ప్రాణస్నేహితుడికి చెయ్యందించి చేరువ కాలేమా 
వస్తున్నానేస్తం .. వదిలిన చోటుకే మళ్ళీ 
తరగని దూరాన్ని .. దగ్గర చేసుకుందామని !!

)-బాణం-> 22MAY14

Tuesday, April 22, 2014

||ఓటు ..||












కులమతాల కార్చిచ్చులో 
జనారణ్యాలను తగలబెడుతుంటే 
కన్నీటితో ఆర్పలేక కుమిలిపోయావే 
నిత్యావసర ధరలు నింగికెగిరిపోతే 

నిస్సహాయుడవై నేలచూపులు చూశావే
బంధాలను బలవంతంగా తెంచుతుంటే
బలవంతుడివైపు బేలగా చూశావే
తీరా వెయ్యిగొడ్లను తిన్న రాబందులు
వాకిట్లో కొచ్చి నిలబడితే
ఓటు బాణమేసి సంహరించకుండా
నాకెందుకనుకుని నీళ్ళునములుతావే
తీరిక ఎక్కడుందని కాళ్ళు బార్లాజాపుతావే!!

మొదటాట సినిమాకైతే ముందుంటావు
ఓటెయ్యడానికైతే వెనకెనకకు పోతావే
రెండు టీషర్టులు కొనడానికి
రోజంతా మాల్సువెంట తిరుగుతావు
అరగంట వెచ్చించి ఓటేసి రాలేవా
రాత్రి రాత్రంగా పబ్బుల్లో పొర్లుతావు
గంటలు గంటలు సెల్లులో సొల్లుకొడతావు
అయిదేళ్ళకోసారి ఓటేయమంటే కుదరలేదంటావే!!
భవితను బ్రతికించుకోలేని బద్దకం నీకెందుకు
సమర్థుడిని ఎన్నుకోలేని బాధ్యతా రాహిత్యమెందుకు
అతిపెద్ద ప్రజాస్వామ్యాన్ని నీ చేతు(త)లతోనే చంపేస్తావా
లే యువతా లే .. ఓటేసి.. ఓడిపోతున్నదేశాన్నిగెలిపించు !!

)-బాణం-> 23APR14

Sunday, April 6, 2014

|| ఎలా ....||


















పువ్వుల్లో మకరందాల్ని నవ్వుల్లోకి
వెన్నెల వెలుగుల్ని కళ్ళల్లోకి నింపుకొస్తే
నీ పరిచయం శాశ్వతమని మురిసిపోయా 
నీ ప్రేమ నిజమనుకుని గుండెకు అప్పజెప్పా


హృదయాంతరాళలోకి వేళ్ళూనుకున్నావనీ
మనసు తోటలో వసంతమై విరబూస్తావని అనుకుంటే
శిశిరమైనా రాకముందే చిరురించిన ఆశల్ని రాల్చేసి
కళ్ళముందే ప్రేమవృక్షాన్ని కూల్చేసి వెళ్లిపోయావ్

నువ్వున్నప్పుడు క్షణమై కరిగిన కాలం
లేనప్పుడు యుగమై గడ్డ కట్టుకుపోయింది
నువ్వున్నప్పుడు నీడలా వెంటవచ్చిన ఆనందం
లేనప్పుడు ఎదురుపడినా తలత్రిప్పుకు వెళ్ళిపోతోంది

మర్మం తెలియని మదికి ఇవన్నీ చెప్పేదెలా
నువ్వేనిండిన తననుండి నిన్ను వేరుచేసేదెలా
మారాంచేసే మనసుతో మాటలెలా కలిపేది
ఊరుకోని హృదయాన ఊరడింపునెలా నింపేది ?!!
)-బాణం-> 07apr14

Wednesday, February 19, 2014

||దగాపడ్డ గుండెలు||
















భంగపడ్డ బిడ్డలారా 
దగాపడ్డ తమ్ములారా 
బెంగ పడకండి !
విడిపోతే పడిపోతామేంటి ?
ఐనా ఎగసే ప్రతికెరటం 
పడే లెగుస్తుందిగా!
అణుబాంబు మీదపడినా 
ఆశలు చిగురించలేదా 
ప్రగతిలో పయనించట్లేదా!
కష్టపడే గుణం కల్గినోడివే 
తెలివైన బుర్ర ఉన్నవోడివే 
ఉప్పెన్లెన్నొచ్చినా లెక్కచేయనోడివే!! 

ఒక బిడ్డను నవ్వించడానికి 
రెండో బిడ్డను ఏడిపించిన
సవతితల్లి ప్రేమకు మధనపడకు!
నీకేం కావాలో అడక్కుండా 
ఉరికొయ్యకు వేలాడేసిన 
పెద్దరికానికి పెద్దగా విలువనివ్వకు! 
పగబట్టినట్టు కాటేసిన 
కాలనాగుల కర్కశకోరలకు 
చిక్కినందుకు చిన్నబుచ్చుకోకు !
ఆఖరి నిముషం వరకూ ఆశపెట్టి 
వంతపాడిన తోడుదొంగల్ని తలచి 
హతాశుడివై మిన్నకుండిపోకు! 

లే తమ్ముడూ లే.. లేచి నిలబడు 
నీ జాతి నీకై వేచిచూస్తోంది..
ఎవడి పాపాన్ని వాడికే వదిలేసి 
కర్యోన్ముఖుడివికా..
నీ బిడ్డలను రక్షించు 
వాళ్ళ ఆశలను బ్రతికించు 
ఇంకెప్పుడూ విడిపోని పడిపోని 
మరో రాజ్యాన్ని నిర్మించు.. 
కాదన్నవాడి కళ్ళుభైర్లు కమ్మేలా
నువ్వేంటో రేపు నిరూపించు !!

>--బాణం-> 19FEB14

( తెలంగాణా ఆకాంక్ష నెరవేర్చడం తప్పుకాదు ... ఆంధ్రా గోడును వినకుండా భరోసా కల్పించకుండా విడగొట్టిన పాపం మాత్రం ప్రబుత్వ పెద్దలదే ... సీమాంద్ర ప్రజలకు బాసటగా నాలుగు మాటలు ... )

Tuesday, February 11, 2014

||అఘాయిత్యం||
















కొసరి తినిపించిన అమ్మను విడిచి

బుజాలపై మోసిన నాన్నను మరిచి

ఏంటి తమ్ముడూ ఈ అఘాయిత్యం?

చదువులో తడబడితే మళ్ళీ నిలబడలేవా

ప్రియురాలు కాదంటే ఇహ ప్రేమే దొరకదంటావా!

అర్ధాంతరంగా తనువుచాలిస్తే కష్టం కరిగిపోతుందా?

తాళంకప్పతోటే చెవికూడా తయారవుతుందిగా

ప్రతిసమస్యకీ పరిష్కారంకూడా తప్పకుంటుందిగా

విరక్తి చీకటి కమ్మినా అభిమతపు వేకువ రాకుండదుగా!

సృష్టిలోని జీవులన్నిటిలో తెలివైన మానవుడివే

నవ్వగలిగే వరాన్ని నువ్వొక్కడివే పొందినోడివే

ఆలోచించగలిగే ఐశ్వర్యం కలిగినోడివే కదామరి!

సమస్యలన్నిటికీ చావే పరిష్కారమై ఉండివుంటే

మానవజాతెప్పుడో తన మనుగడ కోల్పోయుండేదిగా!

నమ్ముకున్నాళ్ళ నెప్పుడూ నట్టేటముంచకు..తమ్ముడూ..

)--బాణం-> 10feb14

Wednesday, February 5, 2014

||తెలియలేదు ..||


 


















చిరునవ్వుల పువ్వుల్ని
గుండెలపై గుమ్మరించినప్పుడు తెలియలేదు
చెల్లాచెదురైన ఆశలన్నీ
ఒక్కటొక్కటిగా నన్ను వచ్చిచేరతాయని! 

పరిచయాల పరిమళాల్ని
మనసుకు పూస్తున్నప్పుడు తెలియలేదు
వశం తప్పిన పరవశం
వొంటరినైన నన్ను వెతుక్కుంటూ రాబోతోందని!

నువ్వు గుర్తుకొస్తే .. నన్ను నేను
పదేపదే పోగొట్టుకుంటానని తెలియలేదేంటప్పుడు!
నువ్వు గుర్తుకొస్తే ..వెళ్ళిన కాలాన్నే
మళ్ళీమళ్ళీ పిలుస్తుంటానని తెలియలేదేంటప్పుడు!

తెలియలేదేంటి ? ఈ చిన్నిమనసులో
ప్రేమకి అంకురార్పణ అప్పుడే జరగబోతోందని!
తెలియలేదేంటి ? ప్రేమభాషలో
ప్రణయకావ్యానికి ముందుమాట లిఖించబడుతోందని!!

>-బాణం-> 05FEB14

Sunday, February 2, 2014

||మళ్ళీ పుట్టాను ||




















ఆర్ధిక ఇబ్బందుల ఎదురుదెబ్బలు తగిలి 

జీవితం దిగులు రక్తమోడుతుంటే 
కొడుకు చదువు ‘కొన’సాగించడం ఇహ కష్టమని 
అమ్మ కంటతడి పెడుతున్నప్పుడు 
“భారతమ్మా నీ కొడుకును మేం చదివిస్తా”మని
మామయ్యలు అమ్మకి ఇచ్చిన ఆ భరోసాతో
నేను మళ్ళీ పుట్టాను ..

మేనమామల దగ్గరకి చదువుకోడానికి వెళుతున్నానని
చెప్పోద్దామని మాస్టారు దగ్గరకెళితే
“మామలు నీ వాళ్ళయినా అత్తలు బయటివారేగా” ,
“పచ్చగడ్డితో పచ్చడి చేసిపెట్టినా”
బాగుందని చెప్పి బుద్దిగా వుండమని చెప్పిన
రాఘవాచార్యులు మాస్టారి జీవిత సత్యంతో
నేను మళ్ళీ పుట్టాను ..

అప్యాయతలో అత్తమ్మలు అమ్మనే మరిపించారు
సెలవులకి ఇంటికి తీసుకెలదామని వచ్చిన అమ్మ
మళ్ళీ ఇంకోసారి కంటతడి పెట్టింది
“అన్నయ్యా నా కొడుకు నన్ను మర్చిపోయాడు
అంతలా మీలో కలుపుకున్నారు వాడిని “
అమ్మ మాటల అంతర్యంలో బాహ్య ప్రపంచపు పొత్తిళ్ళలో
నేను మళ్ళీ పుట్టాను

మళ్ళీ చానాళ్ళకి ..
రాజకీయ అనిశ్చితితో చేస్తున్న వ్యాపారంలో
అయోమయం ఆవహించినప్పుడు
“నాన్నా టెన్షన్ పడకు అన్నీ సర్దుకుంటాయ్”
నా కూతురు తన చిట్టి చేతులతో
బుజం తట్టి ధైర్యం చెబుతున్నప్పుడూ
నేను మళ్ళీ పుట్టాను

జీవితం ఎప్పుడూ ఓడిపోనివ్వదు ఎవర్నీ
ఆసరాలు, భరోసాలు ఇస్తూనే వుంటుంది
ఆలంబన దొరికిన ప్రతిసారీ
అగాధం నుండి పైకెగబాక గలిగితే
ప్రతి మలుపులోని గెలుపూ ఒక పుట్టుక వంటిదే !!

>-బాణం->